De wet van oorzaak en gevolg

0

De wet van oorzaak en gevolg staat als zodanig in geen enkel wetboek. Toch geldt deze wet voor iedereen; er is geen ontkomen aan. Net zoals die van: wat je zaait, zul je oogsten. Elk mens heeft er constant mee te maken, of we daar nu wel of niet over nadenken. Alles wat wij doen of juist laten heeft een gevolg. Van het kleinste detail in ons persoonlijk leven tot aan de grote thema’s waarbij heel veel mensen betrokken zijn. De gevolgen van wat we doen of laten kunnen vroeg of laat optreden en klein of groot, positief of negatief zijn.

Het gevolg van het niet tot geloof komen in de Here Jezus Christus

Als de mens de ware God (de Schepper, de God van de Bijbel) niet wil erkennen en zich niet door Hem wil laten onderwijzen en leiden, dan heeft dat onherroepelijk gevolgen. Persoonlijk voor het individu dat God afwijst en collectief voor een volk of volkeren. Als iemand niet tot persoonlijk geloof wil komen in de Here Jezus Christus, is het gevolg dat de Genade niet z’n werk kan doen. Het gevolg is dat die mens geen wedergeboren nieuw schepsel in Christus wordt en dus geen deel zal hebben aan Gods Nieuwe Schepping en al wat daarmee samenhangt. Zo iemand gaat voor altijd verloren en dat is absoluut een ernstig gevolg.

Oorzaak en gevolg voor Israël uit de oudheid

Het Oude Testament beschrijft uitgebreid over oorzaak en gevolg i.v.m. Israël, het volk waarmee God een verbond sloot. De oorzaak (het verbond) zou een louter positieve uitwerking tot gevolg hebben gehad. Helaas ging het zo niet. De oorzaak (het zich als volk niet aan dat verbond houden) had de grootst mogelijke ellende tot gevolg. Dat wordt op diverse plaatsen onverbloemd beschreven. Uiteindelijk werd dat verbond opgeheven, om plaats te maken voor een nieuw verbond, een beter verbond. Dat is allemaal vastgelegd, zodat men het later zou kunnen lezen. Veranderen doen we het niet meer, maar we zouden er in ieder geval van kunnen leren. Bijvoorbeeld als het om de economie gaat. Als de mens Gods Woord serieus had genomen, dan hadden we nu niet met een financieel systeem gezeten dat hard op weg is naar een catastrofaal einde. God verbood Israël niet voor niets ten strengste rente te heffen. God wist wat het allesvernietigende gevolg op lange termijn zou zijn. Hij droeg het volk tevens op om het systeem van sabbat- en jubeljaren te hanteren. Helaas hebben ze dat nooit gedaan en ook daarvan heeft Israël de smadelijke gevolgen moeten dragen. Ze werden uit het land gezet en alleen al voor deze ongehoorzaamheid waren ze gedurende 70 jaar in ballingschap.

Vreemde goden weren

Het oude Israël werd ook door de Heer Zelf gewaarschuwd om afgoderij en vreemde goden buiten hun midden te weren. God wist dat vermenging tot grote problemen zou leiden en uiteindelijk zelfs tot de ondergang van Israël als volk in het land dat door Hem gegeven was. De grote gastvrijheid en respect die aan de inwonende vreemdeling werd betoond, was alleen van toepassing als die vreemdeling zich volledig onderwierp aan de God, de godsdienst en de wetten (de cultuur) van Israël. Men moest assimileren, opgaan temidden van het volk van het nieuwe land en zich houden aan de wet Gods. Daar hoorde toen ook de besnijdenis bij. Wilde de vreemdeling dat allemaal niet? Geen probleem, maar dan was er geen plaats voor hem of haar in het land. Duidelijke en faire regels, want er was een keuze voor de vreemdeling, maar dat niet zonder het aanvaarden van de consequenties van de gemaakte keuze. Tegenwoordig is dat wel wat anders. Nu is de vreemdeling vrij om zijn keuze te bepalen als het om zijn godsdienst gaat. Het is zelfs in de grondwetten stevig verankerd en de vreemdeling doet daarop dan ook terecht een beroep. Daarmee kent zijn migratie geen consequentie op het gebied van godsdienst. De inwoners van het land waar men binnenkomt worden daarentegen wel met de consequenties opgezadeld. De rollen zijn zo helemaal omgedraaid. Bij de correcte uitvoering van de wetten van Jehova (de Naam van de God van Israël) zou dat niet gebeurd zijn.

De slag bij Poitiers en het beleg van Wenen

Na de opkomst van de islam (ontstaan in de 7e eeuw) wist christelijk West Europa heel goed dat het geloof en de cultuur buiten de grenzen moest blijven. Toen wist men kennelijk nog wat het gevolg zou zijn van de oorzaak, in dit geval het toelaten van een andere god dan die van de Bijbel. Men wist dat met het binnenlaten van de islam de eigen cultuur en godsdienst op z’n minst aangetast zou worden en waarschijnlijk zou verdwijnen. Daarvoor wilde men zelfs wel strijd leveren om dat tegen te gaan. De grote slag bij Poitiers (Zuid Frankrijk) in 731 is een mijlpaal in de geschiedenis. Karel Martel vocht met zijn legers om de opmars van de muzelmannen (moslims, islam) tot staan te brengen. Kennelijk wisten hij en zijn strijders waarom een bittere strijd nodig was. Later is er twee keer sprake van het “beleg van Wenen”. In 1529 en in 1683. Ternauwernood werd voorkomen dat West Europa in verkeerde (Ottomomaanse) handen zou komen. De god van de islam (Allah) werd buiten de christelijke deur gehouden.

De waarschuwing niet te mengen met valse aanbidding werkte tot lang in de vorige eeuw. Toen werd het allemaal wat losser in Europa, mede onder aanvoering van onze economische vooruitgang. Daarvoor waren meer mensen nodig dan er beschikbaar waren. Met het aantrekken van werknemers uit landen waar de islam het voor het zeggen had, kwamen langzaam, maar wel zeker, de cultuur en de religie van Mohammed naar West Europa. Bij kleine aantallen is dat nog niet zo’n probleem, bij grotere aantallen wel, want dan krijgt het vasthouden aan de eigen normen en waarden en religie van de nieuwkomers kans uit te groeien tot vaste waarden binnen de samenleving waar men naar toe getrokken is. De groei van het aantal moslims laat zich inmiddels in ons land, en in de buurlanden, zien in steeds meer uitingsvormen van de islam. Denk aan moskeeën, klederdracht, maar ook aan de groeiende aandacht voor religieuze gewoonten en feestdagen binnen de islam. Groter groeien heeft ook geresulteerd in deelname in het dagelijks bestuur, tot zelfs op landelijk niveau. Op regeringsniveau neemt de invloed van langzaam, maar wel gestaag, toe. Wat de gevolgen hiervan op lange termijn zullen zijn, daar is waarschijnlijk niet over nagedacht. Er komt een tijd dat men met de gevolgen zit en dan terug moet redeneren naar de oorzaken, zonder dat er iets wezenlijks aan gedaan kan worden.

Migratie en economische belangen

De tolerantie van de oorspronkelijke bewoners van het christelijke West Europa in combinatie met het duidelijk minder worden van de aandacht voor de God van de Bijbel, zowel kwalitatief als kwantitatief, is er de oorzaak van dat de macht van de islam steeds verder toeneemt. Het einde daarvan is niet bepaald in zicht, gezien de ontwikkelingen van de laatste tijd. Onder aanvoering van mevrouw Merkel in Duitsland denkt men met name de arbeidskrachten en jonge gezinnen uit het Midden Oosten nodig te hebben om de eigen welvaart te garanderen en de vergrijzing terug te doen dringen. Meer en meer wordt duidelijk dat achter de huidige migratie een bewust plan schuilt. Misschien net zo’n plan als volgens bronnen al in 1975, ten tijde van de oliecrisis is afgesproken. Het komt er op neer dat er officieel een document getekend is waarin vastgelegd is dat, in ruil voor olie, Europa de moslim migratie zou bevorderen (Resolutie van Straatsburg). Het voert voor dit betoog te ver om daar nader op in te gaan, maar bekijk de argumentatie zelf eens op deze website.

Dat het uitermate gevaarlijk is om voor geld en voorspoed de oude beginselen, waar zo voor gestreden is en die de God van de Bijbel niet voor niets heeft vastgelegd, te verkwanselen, is mij in ieder geval duidelijk. Ik weet dat dit verkeerd af gaat lopen. Het is eenvoudigweg de wet van oorzaak en gevolg, die ook hierbij niet omzeild kan worden. Wat is er aan te doen? In de praktijk niks, want de dingen gaan zoals ze moeten gaan. Theoretisch zouden de volken van West Europa zich nu moeten bekeren tot de Here Jezus Christus. Iedereen, inclusief de vreemdeling of migrant. Vervolgens zou men zich aan de beginselen van de God van de Bijbel houden, zodat Deze het volk kan zegenen. Eén van die richtlijnen is dat men geen andere God zou dienen dan de Here Jezus Christus. Men zou afgoderij en een andere godsdienst buiten houden.

U begrijpt, net zoals ik, dat het voorgaande volledig utopie is op dit moment. Maar…, het wordt zeker eenmaal werkelijkheid. De bekering van de volken, zál plaatsvinden. Niet alleen in West Europa, maar in de hele wereld. Dat is voorspeld in Gods Woord en juist omdat het daar in vastgelegd is, geloof ik dat het zo zal gaan. Dan zijn we echter aangeland aan het begin van het Eeuwig Koninkrijk van Christus, dat begint met de 1000 jaren waarin de satan gebonden is. Voordien moet er nog heel veel gebeuren, in een periode die zo’n 40 jaar in beslag zal nemen. Daarover spreekt de Bijbel en met name het laatste boek: Openbaring. De Bijbelstudie over dit boek is inmiddels uitgewerkt binnen de reeks “De gedachte is…” en op deze website als PDF beschikbaar gesteld.

Mag ik u de studie van Openbaring van harte aanbevelen!

 

(Bekeken: 678 keer, 1 x vandaag)
Delen via:

Over de auteur

Vlichthus

Eerlijke en onafhankelijke bijbelstudies en aanverwante interessante onderwerpen.

Reageren